Damy psychologii cz. I

Kobiety wniosły bardzo wiele do psychologii, choć głównie słyszymy nazwiska znanych mężczyzn: Freud, Jung, Fromm. Czas zatem poznać Damy psychologii i ich osiągnięcia.

Melanie Klein (1882-1960) 

Psychoanalityczka austriacka zajmująca się teorią relacji z obiektem, terapeutka dziecięca. Jej dzieła to m.in. „Psychoanaliza dzieci”, „Wkład do psychogenezy stanów maniakalno-depresyjnych”, „Teoria lęku i poczucia winy” czy „Zawiść i wdzięczność”. Melanie Klein zwróciła uwagę na doniosłą rolę zabawy w życiu małego człowieka, poprzez którą dziecko się wyraża i dzięki której najłatwiej się z nim skomunikować. Pisała również o konflikcie pomiędzy popędem życia i śmierci, którego to przepracowanie jest jednym z głównych zadań rozwojowych niemowlęcia. Jednakże najsłynniejsze spostrzeżenia Klein dotyczą pierwszej relacji człowieka z obiektem, tzn. wczesnej relacji niemowlęcia z matką i piersią, którą karmi potomka.

Klein uważała, iż pierwsze sześć miesięcy życia ma szczególny wpływ na rozwój osobowości oraz późniejszych relacji interpersonalnych danego człowieka.

worktime_grafiki_homepage2+psycholozki
Douglas Glass – zdjęcie autora, CC BY 4.0 CC BY-SA 3.0 nl Unknown – [1] Dutch National Archives, The Hague, Fotocollectie Algemeen Nederlands Persbureau (ANEFO), 1945-1989 bekijk toegang 2.24.01.04 Bestanddeelnummer 923-9360

Karen Horney (1885-1952) 

Niemiecka psychoanalityk i psychiatra, przedstawicielka teorii psychodynamicznych, która w opozycji do Z. Freuda i jego ujęcia biologicznego w psychoanalizie, zwróciła uwagę na społeczno-kulturowe uwarunkowania rozwoju zaburzeń i osobowości, na kulturowe wzorce męskości oraz kobiecości. Także praca z pacjentami w Europie, potem w USA, pozwoliła jej zaobserwować, jak istotną rolę odgrywa czynnik kulturowy m.in. w powstawaniu nerwic. Horney przedstawiła m.in. koncepcję uwarunkowania społecznego w rozwoju kobiet, które są traktowane instrumentalnie, wzmacnia się w nich przekonanie o zależności od mężczyzn, o słabości i powinności bycia uległymi.

Przestała pracować w Instytucie Psychoanalizy, by podążyć własną drogą. Jedno z jej najbardziej znanych oraz najważniejszych dzieł to „Neurotyczna osobowość naszych czasów”.

 Anna Freud (1895-1982) 

Ukochana córka Zygmunta Freuda, bardzo związana emocjonalnie ze swoim ojcem, zafascynowana jego pracą. Zajmowała się m.in. psychologią dziecięcą, rozwijała teorię ojca, badała koncepcję ego i jego mechanizmów obronnych. Dużą rolę w pracy Anny Freud odegrało badanie dzieci, które przez II wojnę światową zostały oddzielone od rodziców czy też doznały piekła obozów koncentracyjnych. Stanowiło to olbrzymi wkład w opis metod obronnych ego i możliwości jego przystosowania się. Ważne dzieła A. Freud to właśnie „Ego i mechanizmy obronne” czy „Normalność i patologia dzieciństwa”.

Margaret Mahler (1897-1985) 

Węgierska psycholog dziecięca, psychoanalityczka., zajmująca się teorią relacji z obiektem. Z jej nazwiskiem najbardziej kojarzą się pojęcia: separacja-indywiduacja. Mahler uważała, iż około 6 miesiąca życia u niemowlęcia wytwarza się napięcie związane z odkryciem przez dziecko odrębności w stosunku do matki, co łączy się z jego rozwojem psychomotorycznym czy szerszym eksplorowaniem terenu. Do osiągnięcia indywidualności konieczna jest separacja od rodzicielki, cały proces budzi w niemowlęciu niepokój. Złagodzi go dojrzała, akceptująca matka – umożliwi osiąganie własnej tożsamości dziecku z zachowanie prawidłowej więzi emocjonalnej.

Rozwinięcie koncepcji psychologicznych Kobiet psychologii już niebawem w części drugiej.

Książki psychologiczne

Podobne artykuły