O mamo, będę mamą! Cz. II

Jak zauważa Emilia Lichtenberg-Kokoszka w pracy pt. „Ciąża czy stan błogosławiony?”, ciąża należy do sfery zdrowia, nie choroby (tak, tak – ciąża to nie choroba), a w życiu kobiety pojawia się szereg zmian fizycznych, duchowych, psychicznych. Dojrzewanie do macierzyństwa często koreluje z trymestrami ciąży, choć pamiętajmy, że przebiega i tak indywidualnie. 

worktime_grafiki_homepage_ciaza

Lichtenberg-Kokoszka zwraca uwagę na niezmiernie ważny fakt, jakim jest obawa kobiety przed tym, by nie być jedynie traktowaną niczym inkubator, lepszy lub gorszy, a także obawa o to, czy zainteresowanie otoczenia jej osobą wynika wyłącznie z faktu, że jest w ciąży. Wszelkie zmiany dokonujące się w kobiecie, nad którymi nie ma ona kontroli, są tak obciążające, że niektóre kobiety nie radzą sobie w ciąży, szczególnie w pierwszej. To, że kobieta ma macicę, nie czyni z niej ekspertki od bycia matką, od nosicielki nowego życia.

Pierwszy trymestr ciąży to czas, kiedy kobieta dostosowuje się do faktu, że  znajduje się w niej inna istota. W drugim trymestrze, gdy ciąża zaczyna być zauważalna dla otoczenia, kobieta może odczuwać różnorodne emocje: od dumy (będę mamą) przez zawstydzenie (wiedzą, że uprawiałam seks, wyglądam brzydko). Lichtenberg-Kokoszka kładzie nacisk na zrozumienie, iż jeśli kobieta nie zaakceptuje tego, że będzie miała dziecko, nie będzie mogła przejść do kolejnych faz rodzicielskich, dlatego tak istotne jest, aby pomagać kobietom, które nie mogą się odnaleźć w tym odmiennym czasie, wspierać je, rozmawiać z nimi i pozwalać im dojrzewać do akceptacji ciąży, a potem do macierzyństwa.

Dorota Kornas-Biela w „Psychodynamicznym nurcie w psychologii prenatalnej mówi o ciąży jako o szczególnym kryzysie rozwojowym. Składają się na niego zmiany w postrzeganiu siebie, swojej tożsamości, pojawiają się wyobrażenia o dziecku, porodzie (niejednokrotnie lęk). Część ciała kobiety zaczyna zajmować dziecko. W psychice ważną rolę odgrywa relacja z własną matką, to jaka była, jaka jest. Dodatkowo kobieta zaczyna mierzyć się z mitami o macierzyństwie funkcjonującymi w kulturze w której żyje. Ciąża i macierzyństwo zmieniają kobietę na zawsze, niejednokrotnie pozwalają jej dojrzeć psychicznie, przeorganizować psychikę.

Gabriela Abrasowicz z kolei w książce „Cielesność a psychiczno-duchowy wymiar macierzyństwa” fantastycznie pisze o macierzyństwie jako o akcie tworzenia, o porodzie jako o odrodzeniu duchowym kobiety, nadaniu nowej, innej tożsamości.

Okres ciąży i poród to tematy jeszcze niewyczerpane przez psychologię. Czas powstawania odrębnego organizmu w ciele kobiety i świadomość tego prowadzi do wielu refleksji oraz przeżyć, o których się nie mówi, są tematem tabu. Gdyby ujrzały światło dzienne okazałyby się wyzwalające, może kontrowersyjne, piękne, mroczne, wzruszające. Nadal zbyt mało wiemy o tym, kim są osoby z dwoma sercami – Brzemienne.

Podobne artykuły